به گزارشاسلام آباد خبر به نقل ازآناج، نزدیک به 100 روز از اجراییشدن برجام میگذرد. اجراییشدن برجام، پس از گزارش رئیس آژانس انرژی اتمی پیرامون انجامِ تمام و کمال ایران به تعهداتش صورت گرفت. آمانو در گزارش بیستوهفتم دیماه سال گذشته، گفته بود: «امروز، من گزارشی را منتشر کردم که طی آن تأیید شد، ایران گامهای مقدماتی لازم برای آغاز اجرای برنامه جامع اقدام مشترک را تکمیل کرده است.»
پس از آن برجام به فرجام رسید و کشورهای 5+1 میبایست حسن نیت خود را با انجام به تعهدات خود نشان میدادند. بخشی از تحریمهای هستهای ایران تعلیق شدند و بخشی نیز سر جای خود باقی ماندند. ایران تصمیم گرفت وارد فاز جدیدی از معاملات اقتصادی با کشورهای اروپایی شود و روحانی اولین سفر پسابرجامی خود را به ایتالیا و فرانسه اختصاص داد. پس از آن هیئتهایی از سایر کشورهای اروپایی وارد ایران شدند و با مسئولان ایرانی دیدار و گفتگو کردند.
ایالات متحده در هفتهی اول فروردینماه تحریمهای جدیدی را علیه برنامهی موشکی ایران اعمال کرد. این در حالی بود که طبق نامه مقام معظم رهبری در 29 مهرماه سال گذشته، بنا بود برجامی به امضای ایران برسد که اعمال هرگونه تحریم مجدد به هر بهانهای، ناقض برجام اعلام شود و ایران، راه خود را جدا کند. اما عراقچی در گفتگوی ویژهی خبری با صراحت خاصی اعلام کرد که اعمال تحریمهای موشکی، از نظر برجام، ناقض برجام نیست؛ بلکه از نظر رهبری، نقض برجام محسوب میشود.
رفته رفته با شتاب بیشتری که در تنویر افکار عمومی نسبت به بیوفایی آمریکاییها نسبت به برجام به وجود آمد، مقاماتی نظیر علیاکبر صالحی، وضعیت پیشآمده را به بحران تشبیه کردند و اخیراً ولیالله سیف نیز عواید ایران از برجام را «تقریبا هیچ» اعلام کرده است.
تقریبا همهی مقامات ایرانی، جسته و گریخته به شانهخالیکردن آمریکاییها از انجام تعهداتشان اقرار کردهاند و حالا که مذاکرات ژنو و وین و چه و چه، بیفایدهبودن خود را نشان داده است، تصمیم گرفتند تا برای یادآوری آمریکاییها مبنی بر اینکه تعهداتی دارند و باید آنها را انجام بدهند، به مذاکرهی مجدد بپردازند.
در همهی اقداماتی که در این 100 روز، آمریکاییها علیه جمهوری اسلامی ایران انجام دادهاند، اعم از اعمال تحریم، تهدید و متهمکردن ایران به دستداشتن در حادثه انفجار لبنان در سال 1983 و چسباندن اتهام واهی «حمایت از تروریسم» به ایران، اما ظاهرا هیچکدام از آنها نه ناقض جسم کاغذی برجام بودهاند و نه روح آن را خدشهدار کردهاند.
اصلا بهتر است از مسئولان وزارت امور خارجه با توجه به اشرافی که بر مفاد برجام دارند، پرسیده شود که با توجه به دانستهها و اطلاعات آنها، آمریکاییها باید چه اقداماتی انجام بدهند یا ندهند، که ناقض برجام شمرده شود؟ یا اینکه آیا در این معاهده، حاشیهی امنی برای ایالات متحده وجود دارد که هیچکدام از مانعتراشیهای آنها، ناقض برجام محسوب نمیشود؟ و اگر چنین است، چرا چنین برجامی به امضای آقای ظریف رسیده است؟ و اگر چنین نیست، ایشان و هیئت مذاکرهکننده پاسخ بدهند که چه هنگامی و با وقوع چه اقداماتی از سوی ایالات متحده، برجام در معرض نقضشدگی قرار خواهد گرفت؟
انتهای پیام/